Borderline

Een scheiding regelen vraagt om overleg. Er moeten afspraken worden gemaakt over kinderen, alimentatie, woning, financiën en de toekomst. Wanneer één van de partners kenmerken heeft van borderline persoonlijkheidsproblematiek, kan juist dat overleg extra ingewikkeld worden.

Scheiden is voor niemand eenvoudig. Wanneer één van de ouders te maken heeft met borderline persoonlijkheidsproblematiek, verloopt een scheiding vaak extra intens, emotioneel en complex. Communicatie raakt sneller verstoord, conflicten escaleren eerder en kinderen lopen een verhoogd risico om klem te raken tussen loyaliteit en emotionele spanningen.

Als je kind aangeeft liever bij de andere ouder te willen wonen, kan dat veel emoties oproepen. Toch is het belangrijk om te luisteren naar de redenen achter deze wens en het welzijn van je kind voorop te stellen. Ook spelen juridische en praktische afspraken een rol bij de vraag waar een kind kan wonen.

Scheiden kan extra complex en emotioneel worden wanneer borderline persoonlijkheidsproblematiek een rol speelt. De vraag is dan vaak of mediation nog mogelijk is of dat het traject zal vastlopen. Mediation kan werken, mits de begeleiding professioneel wordt aangepast aan de specifieke dynamiek.

Tieners tussen de 12 en 16 jaar zitten midden in een periode waarin er al veel verandert. Een scheiding van hun ouders kan daar bovenop veel impact hebben, ook als ze daar niet altijd mee bezig lijken te zijn. Ze mogen meepraten en hun mening geven, maar hoeven niet zelf te beslissen over de afspraken die hun ouders maken.