Waarom een kindgesprek?
Ouders willen de behoeften van het kind voorop stellen in de afspraken die zij maken in een ouderschapsplan. Ook maken zij zich vaak zorgen over het welzijn van het kind tijdens de scheiding. Ouders met kinderen vanaf 12 jaar zijn in Nederland verplicht om de stem van het kind in de afspraken over de scheiding te horen.
Een door het kind ingevulde kindverklaring moet dan ook mee naar de rechtbank. Voor kinderen jonger dan 12 en meerderjarigen geldt die verplichting niet. Dit betekent natuurlijk niet dat hun stem minder belangrijk is. Om die reden gun ik ook hen een kindgesprek.
Kinderen betrokken bij de afspraken
Kinderen zelf vinden het over het algemeen erg belangrijk dat zij betrokken worden bij de afspraken die over hen worden gemaakt. Ook vinden zij het fijn dat er aandacht is voor hun gevoelens en zorgen tijdens de scheiding. Kinderen vinden het vaak lastig om tegen hun ouders te vertellen wat zij zouden willen en/of hen dwars zit. Vanuit hun natuurlijke loyaliteit naar beide ouders, zijn zij bang om een ouder te kwetsen wanneer zij hun wensen en behoeften uiten.
Sommige kinderen schamen zich voor hun gevoelens en onzekerheden. Bovendien zou een ouder naast verdrietig ook boos kunnen worden, steeds op het gesprek terug kunnen komen of zich anders kunnen gedragen na zo’n gesprek. Evenals dat voor volwassenen geldt, voelen ook kinderen zich vrijer om zich te uiten bij een onafhankelijke derde. Die raakt niet gekwetst, komt niet op gesprekken terug en gaat zich niet anders gedragen. Sterker nog, die hoeven zij niet meer te zien zolang zij dat zelf niet willen.
Wat bespreek je in een kindgesprek?
Het doel van een kindgesprek is heel helder: Het horen van de stem van het kind in de scheiding. Alles wat in het kindgesprek besproken wordt valt onder geheimhouding, zodat het kind zich onbelemmerd kan uiten. Aan het eind van het gesprek bespreek ik met het kind welke informatie verteld mag worden aan ouders en op welke manier. Concreet wil ik als mediator op zijn minst het volgende weten:
- Hoe gaat het met het kind?
- Hoe ervaart het kind het nu thuis? En op school?
- Hoe gaat het kind normaliter om met veranderingen en tegenslagen? Welke vaardigheden heeft het kind al die gaan helpen bij het omgaan met de scheiding?
- Welke gedachten en gevoelens heeft het kind bij de scheiding?
- In hoeverre heeft het kind last van gedrag van ouders?
- Met welke mensen kan het kind over de scheiding praten als hij/zij dat wil? Door wie voelt hij/zij zich gehoord?
- Welke zaken zijn belangrijk voor het kind in de situatie na scheiding?
- In hoeverre vindt het kind de conceptafspraken van de ouders passen bij de eigen wensen en behoeften?
- Hoe kunnen ouders het kind helpen? Is er iets dat ik, of iemand anders kan doen om het kind te helpen?
De uitkomsten van het kindgesprek koppel ik, zoveel mogelijk samen met het kind, terug naar ouders. Het is uiteindelijk aan ouders in hoeverre zij de uitkomsten in hun ouderschapsplan verwerken en eventuele suggesties van het kind overnemen.
Hoe gaat zo’n kindgesprek?
De meeste mensen vinden het, evenals bij de mediationsessies, fijn om het kindgesprek plaats te laten vinden in de discretie van de eigen woning. Ik voer het gesprek alleen met het kind in de woonkamer. De ouders zijn dan even weg. Indien die mogelijkheid niet bestaat of een kind het fijner vindt om te bewegen tijdens het praten, dan ga ik met het kind naar buiten.
We maken bijvoorbeeld een wandeling, gaan even naar de speeltuin. Afhankelijk van de leeftijd en het karakter van het kind, kies ik als gecertificeerd kindercoach hulpmiddelen bij het gesprek. Voor jonge kinderen maak ik regelmatig gebruik van handpoppen, Duplo en tekenmaterialen. Voor oudere kinderen maak ik soms gebruik van gesprekskaarten.
Moet een kind juist zo min mogelijk merken van de scheiding?
Ouders maken zich vooraf nogal eens druk over de stress die een kind van een kindgesprek zou hebben. Regelmatig hoor ik ouders zeggen: “Gaan wij ons kind nu echt blootstellen aan een vreemde die van alles vraagt over zo’n heftige situatie? Ik geloof toch niet dat ons kind dat wil, of dat dat nodig is. Zij moet juist zo min mogelijk van de scheiding merken, ze is zo wijs, doet het toch goed? Ze praat toch met ons?”
Ik antwoord dan altijd dat het fijn is dat het zo goed gaat, of in ieder geval lijkt te gaan, en vraag dan of zij niet nieuwsgierig zijn naar wat een kind er tegen een derde over te zeggen heeft, en of zij de wijsheid van hun kind dan niet ten volste willen benutten in hun ouderschapsplan. Kinderen zijn vaak bijzonder goed in het bedenken van creatieve oplossingen voor hun uitdagingen. Zou het dan niet zonde zijn om die wijsheid te laten liggen?
Zorgen ongegrond
De zorgen over het stresslevel van hun kind tijdens een kindgesprek zijn in vrijwel alle gevallen ongegrond. De sfeer is tijdens de gesprekken vrijwel altijd ontspannen. Ook, misschien wel juist, met kinderen die een extra uitdaging hebben als ASS, AD(H)D, hoogsensitiviteit of hoogbegaafdheid. Kinderen ervaren het meestal als opluchting en soms zelfs als leuk of gezellig. Het meest spannende vinden kinderen over het algemeen de terugkoppeling naar hun ouders. Daarom maak ik duidelijke afspraken met het kind over hoe wij die terugkoppeling aanpakken.
Wij spreken bijvoorbeeld een teken af dat het kind mij kan geven als het even niet meer lukt, zodat ik kan bijspringen en aanvullen. Indien ouders rustig en luisterend reageren, valt er vaak direct een heleboel spanning van het kind af. Indien ouders heftig reageren, ben ik daar om het kind te helpen om met de emoties van ouders om te gaan. Ouders verbazen zich vaak over de hoeveelheid informatie er tijdens het kindgesprek naar boven komt en zijn achteraf blij dat zij dit hun kind hebben gegund.
Ervaringen van anderen
Moeder van een zoon van 11 jaar:
“Ik zat zo in mijn eigen verdriet, dat ik mij nooit heb gerealiseerd dat mijn zoon het verschrikkelijk vond dat ik alle foto’s van zijn vader al van de muur had gehaald. Ik had er één van hem en zijn vader op zijn kamer gezet en dacht dat ik het daarmee wel netjes had afgehandeld. Toen ik hoorde dat hij zich voelt alsof zijn hele leven met ons samen ineens niet meer mocht bestaan, heb ik met hem samen wat foto’s van ons drieën uitgezocht en hebben we de collage op zijn kamer gehangen.”
Vader van een dochter van 13 jaar:
“Toen mijn dochter bij de terugkoppeling van het kindgesprek vertelde dat zij liever niet alleen bij mij is omdat ik steeds zo emotioneel ben, voelde ik mij zo ontzettend schuldig. Ik wil mijn verdriet en zorgen helemaal niet over haar heen storten. Zij is een uitstekende luisteraar en mijn pijn was zo groot dat ik mezelf niet in de hand had. Ik heb via de huisarts hulp gezocht en ben heel blij dat we een opbouwschema hebben gemaakt voor de omgang met mijn meisje. Ik mis haar, maar ik weet dat het goed komt naarmate ik mijn emoties meer kan beheersen. Haar vertrouwen in mij groeit nu al, dat merk ik.”
Jongen van 16 jaar:
“Ik houd van fitness. Voor dit gesprek droeg ik echt squat gewichten met mij mee. Nu zijn het meer van die dumbbells geworden. Dat voelt toch een stuk lichter he?!”
Meisje van 7 jaar:
“Ik vond het leuk om met Boris de hond te praten. Hij begreep mij echt! Kom je nog een keer met Boris? Papa en mama vonden mijn tekening heel mooi. Ik ben blij dat mijn hamster in het echt nu ook mee mag als ik ga wisselen van papa’s huis naar mama’s huis. Dan hoef ik ‘m niet te missen.”
Heb je vragen?
Heb je vragen over het kindgesprek? Of overweeg je om scheidingsbemiddeling in te zetten? Je kunt vrijblijvend contact opnemen met ons.
“Alles over het kindgesprek en waarom het voor ons zo belangrijk is”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
