Wat doet hooggevoeligheid bij kinderen?
Kinderen die hooggevoelig zijn ‘pikken meer op’ dan gemiddeld. Zelfs meer dan we zelf door hebben of aan onszelf willen of kunnen toegeven.
Dat betekent niet per se dat deze kinderen hier over gaan piekeren zoals wij volwassenen. Vaak wordt die sensitiviteit omgezet in een gevoel en omdat ze nog jong zijn en de levenslessen nog moeten volgen, vaak wordt het gevoel omgezet in een emotie.
Gevoel is een woord en emotie is…
Bijvoorbeeld ‘ik voel me verdrietig, naar’, of ik voel me ‘opgetogen, blij’.
Emotie is een verhaal, een verhaal dat we nodig hebben of maken om ons gevoel te begrijpen. Waar komt het gevoel vandaan en hoe kan ik ermee omgaan?
Kinderen hebben vaak nog te weinig levenslessen om deze vertaling te maken en dat betekent dat de vertaling van hun gevoel naar hun emotie vaak nog begeleiding nodig heeft om ervoor te zorgen dat het goede levensles wordt.
Emoties
Hooggevoelige kinderen hebben dus meer dan gemiddeld te maken met gevoelens die zich aandienen en waar telkens weer hun emoties en verhalen bij komen. Dat kan een heuse roller-coaster zijn en wat heel belangrijk is: de verhalen en emoties kunnen te heftig zijn of de plank geheel misslaan.
De respons
Waar je dan als ouder alert op moet blijven is op de respons van een hooggevoelig kind, respons in wat het kind zegt en vooral wat het kind doet. Het gedrag geeft een specifiek signaal waar je als ouder door wakker geschud wordt.
Dat gedrag van het kind heeft tot doel om de harmonie van zijn of haar omgeving te herstellen of balanceren. Met alle beste intenties en bedoelingen kunnen we als ouders juist iets doen wat het kind verstoord.
Voorbeeld
Stel je hebt een hooggevoelig kind met een hoog IQ. Onze neiging is om dit kind teveel als een volwassene te benaderen door extra uitleg te geven en veel informatie te voeden. Het kind gaat dan verstandig meepraten, het proberen te begrijpen en vragen stellen.
Dit kan bijvoorbeeld zijn over jullie relatie, wat geleid heeft tot een breuk, hoe jullie je voelen. In het gedrag zal een kind daar dan proberen rekening mee te gaan houden en hierdoor zijn of haar eigen natuurlijke kindgedrag onderdrukken.
De ‘derde volwassene’
Dit is een zware belasting voor ieder kind, ook voor deze kinderen. Dit kan zich ook vertalen naar de zorgverdeling, dat een kind rekening met jullie gaat houden wanneer het betrokken wordt in de te maken afspraken. Je merkt dit als ouders wanneer het kind niet meer uitsluitend aan zichzelf denkt en juist met jullie mee gaat denken. Als een ‘derde volwassene’ zelfs probeert mee te denken wat jullie het beste uitkomt met werk en ophalen in plaats van aan zichzelf te denken.
Wat te doen?
Laat jullie kind voelen dat hij of zij zich hierover geen enkele zorg hoeft te maken, jullie lossen dit zelf op. Het kind kan dan zich meer richten op zichzelf en dat is het geruststellende signaal.
Maar ook: betrek jullie kind niet in de keuzes die jullie zelf te maken hebben. Dat is jullie verantwoordelijkheid.
Voorbeeld 2
Een ander voorbeeld is hoe jullie omgaan met je eigen gevoelswereld in de nabijheid van een hooggevoelig kind. Aan tafel hoor ik veel ouders zeggen dat ze zo min mogelijk laten blijken wat ze zelf voelen, dus bijvoorbeeld als ze zelf verdrietig of boos zijn.
‘Ik ben vrolijk hoor wanneer mijn kind bij me is!” hoor ik wel eens aan tafel. Dat is nu juist een misvatting: een hooggevoelig kind pikt andere signalen op, voelt dat het gedrag van de ouder ‘niet klopt’.
Nieuw gedrag
Zonder duidelijke aanleiding kan een kind dan nieuw gedrag gaan vertonen: bijvoorbeeld heel volwassen en volgzaam gedrag, met als doel jou als ouder te helpen. Er lijkt dan niets aan de hand, maar onder water is er veel gaande.
Mijn advies
Wees eerlijk naar je kind over je gevoelens, natuurlijk mag het zien en weten dat je verdrietig bent, maar maak het niet hun probleem! Leer je kind dat verdriet bij het leven hoort, dat we daar allemaal mee te doen krijgen en vooral: leer je kind hoe je zelf ermee omgaat.
Een zorgverdeling aanpassen omdat je je verdrietig voelt is dan misschien niet de beste oplossing.
Wil je meer informatie? Of een vrijblijvend kennismakingsgesprek?
We helpen je graag!
“Een kind mag gewoon kind zijn”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.