Artikelen van Marcel van Gijlswijk

Regelmatig hoor ik aan tafel tijdens een mediation-gesprek met ouders of in een gesprek met een kind hoe lastig de situatie van een samengesteld gezin voor het kind in de puberleeftijd kan zijn. Dat begrijp ik heel goed. De leeftijdsfase van deze kinderen brengt sowieso al vele ontwikkelingen en veranderingen met zich mee.

Bij een scheiding met minderjarige kinderen maak je afspraken over zowel het verleden als de toekomst. In een convenant of vaststellingsovereenkomst worden afspraken vastgelegd over onder andere bezittingen, schulden, partneralimentatie en pensioen. Zo regelen jullie de financiële en praktische afwikkeling van jullie relatie en nemen jullie afscheid als partners.

Als je kind aangeeft liever bij de andere ouder te willen wonen, kan dat veel emoties oproepen. Toch is het belangrijk om te luisteren naar de redenen achter deze wens en het welzijn van je kind voorop te stellen. Ook spelen juridische en praktische afspraken een rol bij de vraag waar een kind kan wonen.

Als je kind aangeeft liever bij de andere ouder te willen wonen, kan dat veel emoties oproepen. Toch is het belangrijk om te luisteren naar de redenen achter deze wens en het welzijn van je kind voorop te stellen. Ook spelen juridische en praktische afspraken een rol bij de vraag waar een kind kan wonen.

Tieners tussen de 12 en 16 jaar zitten midden in een periode waarin er al veel verandert. Een scheiding van hun ouders kan daar bovenop veel impact hebben, ook als ze daar niet altijd mee bezig lijken te zijn. Ze mogen meepraten en hun mening geven, maar hoeven niet zelf te beslissen over de afspraken die hun ouders maken.

Veel stellen kiezen ervoor om bij hun scheiding een mediator in te schakelen. Ze willen samen goede afspraken maken, conflicten voorkomen of kunnen daarbij simpelweg wat begeleiding gebruiken. Dat is niet zo gek: hoe je een scheiding goed regelt, is tenslotte niet iets wat je van tevoren leert.