1. Ik voel mij niet gehoord
“Het kost altijd zoveel moeite om hem ergens in mee te krijgen, dat ik gaandeweg steeds meer dingen alleen ben gaan doen. Ik heb vaak aangegeven dat ik hem mis in het huishouden en de zorg voor de kinderen.
Hij vindt dat ik dan duidelijker moet vragen wat ik van hem wil en zegt dat hij er alles voor over heeft om de relatie te redden. Ik wil niet steeds opnieuw hoeven vragen, ik wil dat hij uit zichzelf een actieve rol oppakt in ons gezin.
Ik wil gezien en gehoord worden, een partner hebben. Waar ik steun zou moeten hebben aan mijn partner, voelt het nu of ik er een extra zorg bij heb. Dat voelt heel eenzaam. Ik ben liever alleen, dan samen alleen…”
Ook tijdens de scheiding
Het gevoel niet gezien of gehoord te worden door de partner is een belangrijke reden voor mensen om te scheiden. Bij stellen waarbij dit gevoel wordt genoemd als voornaamste reden van scheiding, zie ik vaak dat dit thema ook tijdens de scheiding terugkomt.
De partner die de boodschap dat de ander wil scheiden heeft ontvangen, wil dan bijvoorbeeld niet scheiden en blijft volhouden dat een scheiding onnodig is en dat de relatie nog hersteld kan worden.
De partner die de beslissing om te scheiden heeft gemaakt, raakt in deze trajecten nogal eens gefrustreerd over het trage tempo waarin de andere partner de scheiding accepteert. Het vinden van een tempo dat bij jullie beiden past voor het regelen van de scheiding is dan cruciaal.
2. Wij hebben een broer-zus relatie
“Wij leven eigenlijk al heel lang niet meer als liefdespartners. Wij zijn maatjes, een soort broer en zus. Wij zijn samen tot de conclusie gekomen dat deze relatie niet is, zoals een relatie hoort te zijn, en dat we elkaar wel een liefdesrelatie gunnen. We verdienen allebei beter dan dit en kunnen elkaar dat niet meer geven. Hij verdient iemand die helemaal voor hem gaat, en ik ook…”
Ontbreken van intimiteit
In dit type relaties ontbreekt het al langere tijd aan intimiteit. Mensen kunnen het goed met elkaar vinden, maar zijn gedurende de uitdagingen des levens uit elkaar gegroeid.
Soms hebben deze stellen samen veel meegemaakt en in de “overlevingsmodus” gestaan, waardoor zij te weinig tijd en aandacht konden hebben voor intimiteit.
Soms zijn dit stellen die al langere tijd samen zijn en allebei in hun persoonlijke ontwikkeling een andere kant op zijn gegaan. Zij komen dan tot de ontdekking dat zij eigenlijk niets anders voor elkaar voelen dan gewenning en/of vriendschap.
Het lukt vaak ondanks diverse pogingen, met of zonder hulp, niet om “het gevoel” terug te krijgen. De scheidingen van stellen die deze reden opvoeren als voornaamste reden van scheiding, verlopen over het algemeen vrij rustig en harmonieus. Een aandachtspunt is zorgen dat mensen zichzelf niet te kort doen (geen spijt krijgen van hun keuzes), omdat zij de ander zoveel gunnen.
3. Ik kan mijn partner niet redden
“Ik ben het zat. Al die jaren heb ik geprobeerd om haar te helpen. Alles heb ik daarvoor uit de kast getrokken. Toch lukt het haar nog altijd niet om uit die negatieve spiraal te komen.
Ik geef het op. Ik zou niet weten welke andere keus ik nog heb. Ik kan en wil het niet meer dragen. Ik moét nu voor mezelf gaan kiezen, anders ga ik er zelf aan onder door. Ik hoop voor haar dat zij uiteindelijk zichzelf gaat helpen, echt waar. Ik ga nu voor mezelf zorgen…”
Meestal psychische of verslavingsproblemen
Bij stellen die een dergelijke reden voor scheiden aangeven, is meestal sprake van psychiatrische- en/of verslavingsproblematiek. De partner die de beslissing neemt heeft vaak heel lang geprobeerd om de ander te redden, tig keer op het punt gestaan om de relatie te stoppen en evenzoveel kansen gegeven om toch samen voor verandering te gaan.
Wanneer de verandering op de lange termijn keer op keer uitblijft, daalt het besef in dat je de ander niet kunt veranderen. Uit de relatie stappen is dan vaak de enige optie die mensen nog rest.
In deze scheidingen zie ik regelmatig dat degene met de psychiatrische- en/of verslavingsproblematiek smeekt om nog een kans: Deze keer zal het écht anders gaan, want nu is pas duidelijk wat het allemaal kapot heeft gemaakt. Afhankelijk van hoe wilskrachtig en standvastig de partner is, komt er gedurende het traject wel of niet een pauze om het tóch nog even te proberen. Indien het dan toch lukt en mensen weer een gezonde relatie kunnen hebben is dat natuurlijk fantastisch.
De praktijk wijst helaas uit dat het zonder langdurige deskundige hulp, vaker wel dan niet uiteindelijk toch uitdraait op een scheiding. Bij de volgende terugval in de problematiek, kloppen mensen dan opnieuw aan. De frustratie bij de partner die in eerste instantie al wilde scheiden is dan meestal toegenomen: Je wilde een kans, je kreeg die kans en wéér ging het mis!.
4. Ik voel mij bedrogen
“Hij vindt dat ik ben vreemdgegaan, maar feitelijk gezien is dat niet waar. Althans, niet fysiek. Ik heb nooit iemand anders aangeraakt. Wel heb ik gevoelens gekregen voor een ander, maar dat beperkte zich tot contact over de app en social media.
Dat komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Als je thuis die aandacht niet krijgt en iemand anders heeft wel waardering voor je, dan kan zoiets ontstaan. Ik heb het netjes verteld voordat ik live afsprak. Hij gelooft het niet, maar ik ben toch echt niet vreemdgegaan. Zelfs nu niet, gezien we dit eerst moeten afhandelen…”
Het vertrouwen is weg
Als iemand naar mening van de ander vreemdgaat, maar ook wanneer iemand bijvoorbeeld stiekem erg onzorgvuldig om is gegaan met geldzaken, is het vermeende bedrog de meest genoemde reden voor scheiding.
In dit type scheidingen lopen de gemoederen hoog op, waardoor de complexiteit toeneemt. Belangrijk is het mogen hebben van ieder een eigen waarheid en het zoeken naar zaken waarin mensen elkaar nog wel kunnen vertrouwen.
In relaties waarbij kinderen betrokken zijn is het essentieel om goed te duiden wat het gebrek aan vertrouwen op het gebied van het partnerschap nu betekent voor de toekomst, zodat de pijn vanuit het partnerschap niet doorsijpelt in het ouderschap.
5. Ik voel mij onderdrukt
“Zij komt erg charmant over, maar dat is schone schijn. Thuis zie ik een hele andere kant van haar, een duistere kant. Zij kan intens gemeen zijn en schroomt daarin niets. Zij liegt veel en kan hele situaties ensceneren.
Elke hulpverlener wikkelt ze om haar vinger. Mij schildert ze af als een tiran, maar geloof mij, achter de voordeur is zij de agressieveling. Ik wordt gecontroleerd en gekleineerd. Onze kinderen gebruikt ze als pion, ze zet hen tegen mij op. Je zal wel denken, wat een raar verhaal. Dat is het ook. Ik moet zo snel mogelijk bij haar weg…”
Meestal met stempel ‘narcisme’
Dit soort verhalen krijg ik te lezen op het eerste contactformulier, meestal vergezeld van het stempel “narcisme” op het voorhoofd van de ander. Het lastige in dit soort situaties is dat in eerste instantie 1 partij contact opneemt en ik dus al voor het eerste contact met de ander een bepaald beeld van die ander krijg.
Als onpartijdige mediator kan ik niet zomaar aannemen dat iemand inderdaad wel heel narcistisch gedrag vertoont en meegaan in het verhaal. Waar beschuldigingen van narcisme en/of borderline persoonlijkheidsstoornis klinken, is dat niet zelden wederzijds. Wat het mij wel meteen zegt, is dat de een de ervaring heeft dat de ander macht over diegene heeft.
De vraag die dan meteen rijst, is in hoeverre diegene zich vrij voelt om zich te kunnen uiten in het proces en voor zijn/haar eigen belang op te komen. In mediation is het cruciaal om je veilig te voelen aan tafel, je vrij te kunnen uiten en je gelijkwaardig te kunnen voelen aan de ander. Gezien de communicatie vaak onder hoogspanning plaatsvindt in dit soort situaties, vergt het van beide partijen naast veel lef en geduld, veel vertrouwen in mij als mediator om te komen tot een succesvolle mediation.
Het risico dat de situatie niet mediabel meer is ligt op de loer, maar als beide partijen zich voldoende realiseren dat zij met mediation sneller, met meer eigen inbreng op de uitkomst en vele malen goedkoper van elkaar af zijn dan in een vechtscheiding, komt het goed.
“Waarom gaan mensen scheiden?”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
