Waarom zijn afspraken over een zorgverdeling belangrijk?
“Wéér die robot-houding! We zijn toch geen robots?” Zomaar een uitspraak die ik regelmatig voorbij hoor komen in biculturele gezinnen. “Waarom kan een kind niet gewoon eten wanneer het honger heeft en slapen wanneer het moe is? Waarom moet altijd alles op de klok? Waarom moeten we afspraken maken over een zorgverdeling? Ik kan toch gewoon langskomen als ik mijn kinderen mis? Of op zijn minst even bellen dat ik hen een paar uur meeneem? Wat is het probleem?!”
De Hollandse Rust, Reinheid en Regelmaat en de bijbehorende structuur in de dag- en weekindeling ervaren mensen met andere roots nogal eens als star. Vaak is de meer flexibele omgang met tijd iets wat in het begin van de relatie juist als aantrekkelijk werd ervaren. Als je je nooit druk hoeft te maken over tijd, geeft dat een gevoel van vrijheid. Dat je elkaar op elk moment van de dag kunt verwachten en niet weet wanneer iemand weer eens naar huis gaat is als je verliefd bent fijn.
Na een scheiding ziet de wereld er anders uit. De meeste mensen zien noch spreken hun ex niet graag dagelijks, en zeker niet graag onverwacht. Alleen al daarom is het belangrijk om duidelijke afspraken te maken over een zorgverdeling voor de kinderen. Wanneer zijn de kinderen bij wie? Hoe laat komen de kinderen ongeveer terug? Een exact tijdstip is niet perse nodig, maar weten of iemand tussen 10 en 12, tussen 14 en 16 of tussen 18 en 20 uur gebracht wordt geeft wel een hoop meer duidelijkheid. Duidelijkheid geeft rust. En dat is voor iedereen goed.
“Seksualiteit? We hebben het toch over ouderschap, wat heeft dat met seksualiteit te maken?!”
De seksuele ontwikkeling van hun kinderen, in de breedste zin des woord, is voor veel ouders een lastig onderwerp om over te praten. In culturen waarin de eer van de familie een belangrijke rol speelt, ligt seksualiteit bij uitstek in de taboesfeer. In veel biculturele gezinnen die ik begeleid bij de scheiding is dit een ruzieonderwerp.
Het dragen van ‘open’ kleding, veel make-up, actief zijn op social media, het hebben van vrienden van een ander geslacht of andere geaardheid, het hebben van verkering op jonge leeftijd, het hebben van seks voor het huwelijk en het hebben van homoseksuele gevoelens kunnen voor mensen met eerculturen zeer gevoelig liggen. Immers, wat zullen de mensen uit de gemeenschap daarvan zeggen?
Als de andere partner vindt dat een kind vrij moet zijn in zijn/haar/hen seksuele ontwikkeling, mag experimenteren met vriendjes en vriendinnetjes en aan de anticonceptie mag, dan is er een probleem met een risico op hoogoplopende ruzies in de toekomst. Daarom is het belangrijk om dit onderwerp goed uit te diepen in het ouderschapsplan. Door het te hebben over wat voor beide ouders belangrijk is en waarom, ontstaat er ruimte voor afspraken die werken voor allebei en vooral voor de kinderen. Zo krijgen zij namelijk kennis, wijsheid en vaardigheden mee uit beide culturen en creëren zij hun eigen cultuur met het beste uit twee werelden.
Alimentatie, waarom moet dat formeel worden vastgelegd?
“Ik ben een vader hoor, als zij na de scheiding financieel iets nodig heeft ben ik er. Dat is mijn taak, ze zijn nog nooit iets tekort gekomen, dat weet zij ook heel goed!”
In scheidingen van mensen met zogenaamde wij-culturen, zoals veel Aziatische, Islamitische, Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse culturen, zie ik vooral vanuit mannen, die nog altijd vaker de alimentatieplichtige zijn, veel weerstand tegen het formeel vastleggen van alimentatie. Niet omdat de alimentatie te hoog is, maar omdat zij zich niet kunnen voorstellen dat zij hun kinderen niet in hun financiële behoeften zouden voorzien.
Gek is dat niet, want geld is in wij-culturen iets dat je haast onvoorwaardelijk met je familie en goede vrienden deelt. Goed vaderschap begint voor hen met kostwinner zijn. In veel gezinnen werkte de vrouw tijdens de relatie niet of parttime en heeft zij het gevoel gehad dat de man zijn werk altijd op 1 zette. Zij voelde zich niet gezien als partner, voelde zich eenzaam en is uiteindelijk steeds meer haar eigen ding gaan doen. De man brengt daar dan met de nodige emotie tegenin dat hij dat wel moest doen om alles te betalen wat zij nu hebben en ervaart de vrouw als ondankbaar en gemeen. “Kijk toch eens om je heen! Ik doe alles voor jullie. Wat wil je nog meer? Voor jou is niets goed genoeg…”.
Ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben, zodat ik straks mijn budgetplanning kan maken
Het altijd maar met iedereen willen delen van geld is voor Hollandse partners vaak ook een pijnpunt geweest. Veelal is er geld geleend aan vrienden of familie, dat niet werd teruggevraagd toen zij het zelf nodig hadden. Ook het overmaken van geld aan familieleden in het buitenland, het altijd maar iedereen willen trakteren bij elk etentje en het geven van dure cadeaus bij het op visite gaan zijn veel gehoorde ruzieonderwerpen. “Ik houd gewoon van een appeltje voor de dorst, maar dat zit er op deze manier niet in. Ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben, zodat ik straks mijn budgetplanning kan maken”.
Door uit te diepen wat de andere ouder in het verleden heeft bewogen, welk effect dat op de ander heeft gehad en wat nu financieel gezien voor beide partijen het belangrijkst is richting de toekomst, slagen mensen er over het algemeen in om allebei een stuk pijn uit het partnerschap af te hechten. De stap van naar wat de wet zegt over alimentatie is dan klein. De wetgeving is er immers ook om te zorgen dat de kinderen en bij een huwelijk of geregistreerd partnerschap ook ex-partners, niets tekort komen.
Ik leg de alimentatieberekening altijd uitgebreid uit, zodat de cijfers voor beide partijen geen Abacadabra meer zijn. Uiteindelijk is het vastleggen van de bedragen dan geen issue meer en is voor iedereen duidelijk waarom het handig is dat die zwart-op-wit staan.
“Dus wij kunnen écht scheiden zonder gedoe met advocaten?”
Omdat de verschillen groot lijken en scheidingsbemiddeling onder mensen met andere culturele achtergronden over het algemeen nog wat minder bekend is, denken mensen met biculturele gezinnen soms dat hun scheiding alleen kan via een advocatenprocedure. Als zij horen dat ik als scheidingsbemiddelaar thuis kom voor bemiddelingsgesprekken waarin ik mijn hand niet omdraai voor verschillende culturen aan tafel, zorg dat de stukken via onze advocaat naar de Rechtbank gaan en de scheiding via mij wordt ingeschreven bij de gemeente zijn mensen blij verrast.
Bemiddeling is immers iets dat in veel wij-culturen van oudsher wordt ingezet voor het tot stand brengen en behouden van relaties en het oplossen van conflicten. Bovendien is mediation discreet, duidelijk, even rechtsgeldig, vele malen sneller en tegen veel lagere kosten dan een scheiding via advocaten.
Wij helpen
Als mediator hebben wij oog voor jullie beiden en samen tot afspraken te komen waar jullie beiden achter kunnen staan.
Heb je vragen, of wil je een vrijblijvende kennismaking inplannen?
“Cultuur wordt ons met de paplepel ingegoten”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
