Kinderalimentatie
Bij het woord kinderalimentatie gaan bij veel mensen alarmbellen rinkelen. Moet ik mijn ex gaan betalen voor de kinderen? Ik wil dat helemaal niet!
Het is een misvatting dat je geld voor je ex betaalt als we het hebben over kinderalimentatie. De Engelsen hebben er een vriendelijkere term voor bedacht, een woord dat de lading goed dekt van het geld waarover we het eigenlijk hebben: child support.
Het gaat namelijk over het bedrag dat beide ouders bijdragen in de kosten van het levensonderhoud van hun minderjarige kinderen. Want dat ben je verplicht; betalen voor de kosten van je kinderen. Tot ze 21 jaar oud zijn zelfs. Tot 18 jaar noemen we dat kinderalimentatie, en van 18 tot 21 jaar hebben we het over ‘de bijdrage in het levensonderhoud en de studie van jongmeerderjarigen’.
Welk bedrag dat is, is afhankelijk van het inkomen van ouders ten tijde van het samenzijn. Ouders met een hoog inkomen hebben over het algemeen duurdere kinderen dan ouders die wat minder geld te besteden hebben. Zo kosten kinderen dus altijd wat ouders zich kunnen veroorloven. Daarnaast speelt leeftijd een rol, net als het kindgebonden budget dat er al dan niet was tijdens het huwelijk (of geregistreerd partnerschap, of de samenleving). Ook speelt draagkracht een rol.
Want wat een kind kost, wordt door beide ouders betaald naar gelang zij daar budget voor hebben. Die draagkracht kan in de toekomst ook veranderen, denk aan meer of ander werk. Wat kinderen kosten, de behoefte, die verandert in principe in de toekomst niet meer. We kijken immers naar het welvaartsniveau van de kinderen ten tijde van het samenzijn, en dat welvaartsniveau is de standaard die kinderen minimaal moeten hebben als ouders uit elkaar gaan. Zodat kinderen financieel niet onder de scheiding zullen lijden. Ze mogen met andere woorden nooit financieel de dupe worden van het besluit van ouders om uit elkaar te gaan.
Met behulp van professionele software, volgens de methodiek van de alimentatienormen (Trema-rapport), bereken ik de kinderalimentatie. Vervolgens ga ik met ouders in gesprek over de manier waarop ze samen de kosten van de kinderen willen betalen. Er is veel mogelijk, denk aan een kinderrekening waarbij ouders allebei toegang en inzicht hebben in de betaling van de kosten van de kinderen, of aan de ouderbijdrage, waarbij één van de ouders de taak van het betalen van de kosten op zich neemt. Elke vorm van samen kosten betalen is wettelijk toegestaan, dus als ouders een eigen werkwijze kiezen, dan mag dat. Ik zorg er altijd voor dat afspraken eenduidig en helder op papier komen, zodat de rechter ziet dat de kinderen te allen tijde krijgen wat ze nodig hebben.
Waarom kiezen voor een kinderrekening?
Als kinderen ongeveer evenveel tijd bij beide ouders doorbrengen – dat noemen we co-ouderschap – dan is het aannemelijk dat ouders ook even vaak kosten voor de kinderen betalen. De kosten in het eigen huishouden zijn daarbij in een co-ouderschap bij vader en moeder gelijk. Naast de kosten in de eigen huishoudens zijn er de verblijfsoverstijgende kosten. Denk hierbij aan abonnementen voor sport en clubjes, telefoon, schoolgeld, kleding, fietsen, etc.
Ouders kunnen ervoor kiezen om allebei een bijdrage op een kinderrekening te storen, waarvan deze verblijfsoverstijgende kosten worden voldaan. De uitgaven zijn met de kinderrekening transparant, het betalen van de kinderen blijft een gezamenlijke verantwoordelijkheid want beide ouders doen uitgaven. Zo kan de discussie voorkomen worden over waarom het geld op is. Welk bedrag ouders kwijt zijn in het eigen huishouden en welke bijdrage ze maandelijks op de kinderrekening storten bereken ik voor ze. Daarbij wordt rekening gehouden met toeslagen, zoals het kindgebonden budget, en de kinderbijslag.
Waarom kiezen voor een ouderbijdrage?
Als kinderen vaker bij een van de ouders zijn, dan is het te verwachten dat deze ouder de meeste kosten van de kinderen zal betalen. Om gezamenlijk de verantwoordelijk te dragen om de kosten van de kinderen te betalen, betaalt de ene ouder dan een bijdrage aan de ouder die de rekeningen betaalt. Natuurlijk zijn er ook kosten bij de ouder waar de kinderen minder vaak verblijven, daar wordt in de berekening van het maandelijks te betalen bedrag rekening mee gehouden.
Maar ook als er sprake is van een co-ouderschap en ouders liever één financiële kapitein op het schip willen, kan er gekozen worden voor de ouderbijdrage. Het is maar net waar ouders zich prettig bij voelen. Bij een ouderbijdrage voorkomen ouders in het algemeen discussies over geld want een van de ouders is verantwoordelijk voor het uitgavenpatroon.
Alle wensen, opties en consequenties van de betalingsmethode spreken we goed door aan tafel, zodat ouders uiteindelijk kiezen voor een manier die bij hen past.
Heb je vragen? Dan denk ik graag met je mee.
Partneralimentatie
Naast de berekening wat de kinderen kosten, in welke verhouding ouders hierin bijdragen en op welke manier, maak ik in het geval er sprake is van een huwelijk of geregisterd partnerschap ook altijd een partneralimentatieberekening. Het is misschien een beetje een bijzonder idee, maar de wet stelt, dat je – ook al ben je niet meer samen – je verplicht bent om financieel voor elkaar te blijven zorgen. Dat wordt partneralimentatie genoemd. Met partners bespreek ik of zij hiertoe willen besluiten, voor welk bedrag en voor welke duur.
Het uitgangspunt bij partneralimentatie is dat beide partijen min of meer het welvaartsniveau behouden wat ze samen hadden tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap. Om ervoor te zorgen dat beide partijen normaal verder kunnen leven, en niet ineens onvoldoende geld hebben om überhaupt onafhankelijk van elkaar te kunnen gaan leven. Daar horen we bij het onderwerp partneralimentatie wel eens wat kritische noten.
Alimentatieduur verkort
Want het recht dat er is om onderhouden te worden, is dat ook vaak nodig om de eigen broek op te houden? Een maatschappelijke discussie zorgde er nog niet zo lang geleden voor, dat de alimentatieduur verkort is. Waar deze eerder 12 jaar was, is dit nu de helft van de duur van het huwelijk/geregistreerd partnerschap, met een maximum van 5 jaar. Deze regel is daarbij niet zwart/wit, er zijn een aantal uitzonderingen, bijvoorbeeld als er jonge kinderen zijn. We kijken goed welke regels gelden, en bepalen zo de vertrekpunten voor het gesprek over de partneralimentatie.
Overbruggingscompensatie?
Een ander veel gehoord geluid is, dat partneralimentatie een soort van overbruggingscompensatie zou zijn om de minstverdienende partij weer op vlieghoogte te brengen, totdat hij of zij zelfstandig in het eigen levensonderhoud kan voorzien. Je kunt je voorstellen dat deze verschillende invalshoeken goed belicht moeten worden en dat partneralimentatie een belangrijke discussie aan tafel is.
Ik zorg ervoor dat partijen altijd goed weten waarvoor ze kiezen, en waarvoor ze niet kiezen, en dat ze weten wat de consequenties van hun keuze zijn. Ook leggen we vast wanneer er opnieuw gesproken moet worden over de hoogte van het bedrag en wanneer de partneralimentatie stopt.
Berekening
Het berekenen van partneralimentatie is geen sinecure. De Trema-normen geven aan hoe berekeningen gemaakt moeten worden en wat uitgangspunten zijn. Als je in loondienst werkt, dan is het maandsalaris vaak min of meer gelijk, en is het minder complex om tot je draagkracht te komen. Maar als er sprake is van een onderneming, of vermogen, dan vraagt dat om een andere aanpak en voeren we het gesprek ook over de vraag van welk geld geleefd is. Zo komen we altijd tot een berekening die recht doet aan de uitgangspunten van de Trema-norm maar bovenal door partijen zelf gedragen en omarmd wordt. Dat is belangrijk, omdat geldzaken in een scheiding zwaar wegen.
Herberekening van de alimentatie
In het ouderschapsplan en het convenant – dat is het document waarin partijen beschrijven hoe ze hun bezittingen en eventuele schulden gaan verdelen – staan ook afspraken over situaties die vragen om een aanpassing van de kinder- en/of partneralimentatie. Het is niet zo dat de bedragen die nu uit de berekening komen, altijd gelden tot kinderen 18 zijn, of de juiste bedragen zijn gedurende de gehele periode die partijen overeenkomen over de partneralimentatie.
Jaarlijks hebben we ten eerste te maken met de indexering van de alimentatie; jaarlijks stijgen de alimentatiebedragen. De Minister van Justitie maakt zo rond half november het percentage bekend, in de Staatscourant en in de landelijke dagbladen. Partijen kunnen vervolgens zelf hun nieuwe alimentatiebedragen berekenen.
Ook kan het zijn dat je persoonlijke situatie verandert en daarmee de alimentatie aangepast moet worden.
Denk aan:
- Nieuwe gezinssituaties.
Ga je samenwonen? Zijn er meer kinderen op het adres? Dit kan invloed hebben op de hoogte van het kindgebonden budget dat je krijgt, en daarmee op je draagkracht voor de kosten van de kinderen. Nieuwe vraagstukken dienen zich aan; blijft het kind op het huidige adres ingeschreven, kan het hoofdadres gewijzigd worden, etc. - Een verandering van baan, of een promotie.
We maken afspraken over wanneer je aan tafel gaat om te bezien in welke mate je verhoogde draagkracht bij gaat dragen in het betalen van een groter aandeel van de kosten van de kinderen. Andersom kan ook, wat gebeurt er als je buiten je eigen keuze om minder inkomsten hebt? Kun je dan nog wel jouw deel van de kosten van de kinderen betalen? Hierover maken we aan tafel duidelijke afspraken, zodat jullie weten wat er moet gebeuren in de toekomst als zo’n situatie zich voordoet. - Een andere zorgverdeling.
Als kinderen meer of minder tijd bij een ouder gaan doorbrengen, dan betekent dat, dat de kosten in de huishoudens veranderen. En hiermee ook de verdeling van de verblijfsoverstijgende kosten. Bedragen die op de kinderrekening gestort worden zullen aangepast worden, of de ouderbijdrage moet aangepast worden. - Als een van de ouders nog een kind krijgt.
Als er gezinsuitbreiding komt, dan verandert de draagkracht van die ouder. Hiermee veranderen ook de bedragen die betaald kunnen worden voor de kinderen die er zijn met de ex-partner.
Zo zijn er tal van factoren te bedenken die ervoor zorgen dat het belangrijk is om in de toekomst goed in de gaten te houden of de gemaakte afspraken tijdens de scheiding nog recht doen aan de actuele situatie. Ik kan jullie altijd helpen om het kostenplaatje weer actueel te krijgen. Ook als ik de scheiding in het verleden niet geregeld heb voor jullie, ben je van harte welkom om de alimentatie opnieuw te laten berekenen.
Wil je meer weten wat ik of mijn collega’s voor jullie kunnen betekenen op het gebied van alimentatie, of wil je meer informatie over een complete scheiding? Bel me dan gerust voor meer informatie, of vul het contactformulier in.
“Uit elkaar, maar financieel soms nog met elkaar verbonden.”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
