Ouderverstoting: als een kind tussen ouders komt te staan
Er is sprake van ouderverstoting als een van de ouders de andere ouder afwijst. Soms gebeurt dit zelfs onbewust. Vanuit een innerlijke houding die misschien wel gevoed wordt door de pijn van de scheiding. Soms zet een van de ouders echter bewust de andere ouder buiten spel. Door kwaadspraak en verwijten die gedeeld worden met de kinderen. Of omdat een van de ouders de gedachte de kinderen een aantal dagen te moeten missen niet kan verdragen en daarom tegenover de kinderen de andere ouder afschildert als incompetente ouder. Wat de oorzaak ook is, het gevolg is dat de kinderen vaak uit pure wanhoop één ouder afwijzen. In deze blog wil ik ingaan op de beginfase van ouderverstoting; de fase waarin het kind in een loyaliteitsconflict komt en de fase waarin je als ouder nog iets kan voorkomen door je bewust te worden wat er gebeurt.
Kinderen wijzen zichzelf voor de helft af
Ieder kind bestaat voor de ene helft uit de vader en voor de andere helft uit de moeder. Zo heeft ieder kind de positieve en negatieve eigenschappen, kwaliteiten, talenten, en alle andere eigenaardigheden van vader én moeder. Als er sprake is van ouderverstoting wordt één van de ouders afgewezen. Daarmee wijst het kind automatisch en onbewust zichzelf voor de helft af. Bovendien zal het kind bij de andere ouder zichzelf maar voor de helft kunnen laten zien.
Laatst vertelde een kind mij dat ze de laatste tijd nooit meer knutselt of tekent want dat lukt niet meer, ze denkt dat ze toch niet creatief is. Ze is de meeste tijd bij haar vader en kijkt vaak TV of speelt op haar PlayStation. Vroeger maakte dit kind de mooiste tekeningen en knutselde ze veel mooie dingen. Dit heeft ze me laten zien.
Kiezen veroorzaakt pleasegedrag
Door te kiezen en een van de ouders te verstoten passen kinderen zich aan en zullen ze de ouder waarvoor ze gekozen hebben proberen te pleasen. Kinderen zullen zich in alle bochten wringen om het die ouder naar de zin te maken, voelen zich daar misschien zelfs wel verantwoordelijk voor. Kinderen die voortdurend pleasen vergeten op den duur wie ze zelf zijn, dit is zeer schadelijk voor hun ontwikkeling, zelfbeeld en eigenwaarde en bovenal komt hun recht om gewoon het kind te kunnen zijn ernstig in gedrang.
In een gesprek met een kind hoorde ik laatst dat het kind zijn moeder vaak troost, hij kruipt dan bij mama in bed als ze zich verdrietig voelt om haar te troosten. Ook neemt dit jongetje regelmatig huishoudelijke taakjes over omdat mama dit zo fijn vindt.
Wat kunnen ouders doen?
In een (v)echtscheiding is vaak het vertrouwen in elkaar weg, maar geldt dit ook voor het vertrouwen in elkaars ouderschap? Door de pet van ex-partner af te zetten en die van vader of moeder op te zetten verandert er veel.
Je kunt best boos zijn op je ex-partner over wat er tussen jullie speelt maar zijn dit zaken die ook het ouderschap betreffen of beïnvloeden? Dus heb je vertrouwen in het ouderschap van de andere ouder? Soms helpt het ook om de angst over de onkunde van de andere ouder los te laten en het elkaar te gunnen dat er opvoedfoutjes gemaakt worden?
Dit allemaal omdat het toch echt de diepste wens is van kinderen om beide ouders in hun leven te hebben en houden. Zodat wanneer ze jarig zijn, hun zwemdiploma halen, hun middelbare school diploma halen, of afstuderen, wanneer ze gaan trouwen, of als kinderen zelf ouder worden dat juist dan hun beide ouders er bij zijn om deze bijzondere momenten met hen te delen. Dat is wat kinderen ten diepste wensen!
“Een kind wil van beide ouders houden.”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
